aydınlaşmaq

f.
1. Aydınlıq olmaq, açılmaq, buluddan və s. dən təmizlənmək. Göy üzü aydınlaşdı. Axşamdan hava buludlu idi, səhərə yaxın aydınlaşdı.
2. Aşkar olmaq, aydın olmaq, bəlli olmaq, məlum olmaq, müəyyənləşmək. Məsələ aydınlaşdı. Vəziyyət aydınlaşdı. Fikir hələ tamamilə aydınlaşmamışdır.
3. Yaxşı görünmək, aydın görünməyə başlamaq. Gün çıxdı, dağların başı aydınlaşdı.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • aydınlaşma — «Aydınlaşmaq»dan f. is …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • açılmaq — f. 1. Qapağı, örtüsü və s. götürülmək, düşmək, açıq hala gəlmək. Qutu açıldı. Qazanın qapağı açıldı. Damın üstü açıldı. Şüşənin ağzı açıldı. Qıfıl açıldı. 2. Aradakı maneə götürülmək, yaxud yox olmaq. Qarlar əridi, dağ kəndlərinə yol açıldı. //… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ayazımaq — f. 1. Göy üzü açılmaq, buluddan, dumandan təmizlənmək, aydınlaşmaq. Bir az qabaq hava buludlu idi, indi ayazıyıbdır. – Payızın çiskinli, dumanlı günü ayazıyırdı. S. R.. Duman bir qədər ayazıdı, döyüşçülərə yol açdı. Ə. Vəl.. Yağış bu saat kəsəcək …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • aydın — sif. 1. İşıqlı, aylı, mahtab. Aydın gecə. – Azər daha çox zövq alır aydın gecələrdən. H. C.. Aydın bir gecədir, ulduzlar həsrətlə yerə baxır. S. Rüst.. 2. İşıqlı, nurlu, işıqsaçan. // Parlaq. 3. Buludsuz, açıq, təmiz. Aydın səma. Aydın hava. –… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • aydınlanmaq — bax aydınlaşmaq …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • durulaşmaq — f. 1. Duru olmaq, sıyıqlaşmaq, durulanmaq. Doşab durulaşdı. Mürəbbə durulaşdı. 2. Durulmaq, saflaşmaq, aydınlaşmaq. Dünya durulaşır ana səsindən; Eh, neçə illərdir onsuzam, gülüm. M. Araz …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • durulmaq — f. 1. Duru olmaq, duru hala gəlmək, saf və təmiz hala düşmək. Bulanıq suya zəy vurulanda durulur. – Araz buruldu, getdi; Suyu duruldu, getdi; Mən dedim, yar incidi; Demə yoruldu, getdi. (Bayatı). Boz səhralar çiçək açır, sular durulur; Dağlar… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • müəyyənləşmək — f. Müəyyən olmaq, dürüstləşmək, dəqiqləşmək, aydınlaşmaq, qəti şəkil almaq, konkretləşmək. Payızdır, lakin əsil payız havası müəyyənləşməmişdir. M. C …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • məlum — sif. <ər.> 1. Bilinən, bilinmiş; bəlli, aydın, aşkar, hamıya bəlli olan (məchul əksi). Məlum şey. Məlum məsələ. – Bunların biri cüzamlı Abbas idi, qalanının qaranlıqda kim olduqları məlum deyil idi. Ç.. Quşun gözəlliyini təsvir etməyə nə… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • mənalanmaq — f. 1. Məna almaq, müəyyənləşmək, aydınlaşmaq. Qoşmada sözlər inci kimi seçilmiş, mənalanmış, musiqi parçası kimi bəstələnmişdir. M. İ.. 2. Məna qazanmaq, əhəmiyyət qazanmaq, əhəmiyyət kəsb etmək. Ömür mənalanır şirin keçəndə. M. R …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.